استان کرمان با وسعتی گسترده و اقلیمی خشک و بیابانی، سال‌هاست درگیر بحران کم‌آبی است؛ بحرانی که نه مقطعی، بلکه ساختاری و بلندمدت است. کاهش بارندگی، برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، کشت‌های پرمصرف، و تغییرات اقلیمی، همگی زنگ خطر را برای آینده منابع آبی استان به صدا درآورده‌اند.

در چنین شرایطی، دیگر سخن از مدیریت منابع آب به‌تنهایی کافی نیست. امروز، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، سازگاری با واقعیت کم‌آبی است؛ یعنی بازنگری در الگوهای مصرف، تغییر شیوه‌های زندگی، بازتعریف الگوی کشت، کاهش فشار بر منابع آبی، و مهم‌تر از همه، پذیرفتن این حقیقت که آب، منبعی محدود و پایان‌پذیر است.

سازگاری با کم‌آبی به‌معنای انفعال یا چشم‌پوشی نیست؛ بلکه انتخابی آگاهانه و فعالانه است برای حفظ زندگی، معیشت، و آینده‌ استان. این سازگاری از مدرسه آغاز می‌شود، در خانه ادامه می‌یابد، و در مزرعه، کارخانه و اداره نهادینه می‌شود.
از آموزش رفتارهای مسئولانه در مصرف آب گرفته تا حرکت به‌سوی مشاغل و فعالیت‌های کم‌مصرف، این تغییر مسیر نه فقط ضرورت زیست‌محیطی، بلکه بخشی از مسیر توسعه پایدار کرمان است.

اکنون زمان آن فرارسیده که با شناخت درست، نگاه علمی، و مشارکت همگانی، گامی بلند در جهت نجات آب و سازگاری با اقلیم خشک استان برداریم. آینده‌ای پایدار، از امروز آغاز می‌شود؛ با تصمیم‌هایی که از عمق آگاهی و مسئولیت‌پذیری برمی‌آیند.

کتابچه راهنمای را در قسمت پایین صفحه بخش آرشیو آموزشی دانلود کنید.